nervig /przymiotnik/ - jędrny, napięty, wnerwiający
nervig - jędrny, napięty, wnerwiający W ZDANIU:
/1/ Dabei seien die meisten Züge unpünktlich gewesen, erinnert sich. Das war echt nervig, sagt die 80-jährige Rentnerin. Auch auf der Strecke nach Görlitz habe es häufig Ausfälle gegeben. - Większość pociągów często się spóźniała – wspomina. To było naprawdę irytujące – mówi 80-letnia emerytka. Często dochodziło też do odwołań kursów na trasie do Görlitz.
/2/ Die Frage, wie angenehm oder nervig Home‑Office ist, hängt doch maßgeblich an der Größe der Wohnung, oder? - To, na ile przyjemna lub irytująca jest praca z domu, w dużej mierze zależy od wielkości mieszkania, prawda?
