brennen /czasownik: brennt, brannte, hat gebrannt/ - palić, palić się, płonąć, gorzeć, pałać, parzyć, piec, wypalać, wypalać znak, piętnować, /bot./ /zool./ wywoływać oparzenie

brennen - palić, palić się, płonąć sich brennen - oparzyć się

W ZDANIU;
Das Geheimnis brennt mir auf der Zunge.
Język mnie świerzbi.
Das Licht brennt.
Światło się pali/jest włączone.
Der Adventskranz enthält vier Kerzen. Jeden Sonntag brennt eine Kerze mehr.
Wieniec adwentowy ma 4 świece. Każdej niedzieli zapala się kolejną.
Der Boden brennt ihr unter den Füßen.
Grunt jej się pali pod nogami.
Die Kerze brennt.
Pali się świeczka.
Die Seife brennt in den Augen.
Mydło szczypie w oczy.
Die Sonne brennt.
Słońce praży.
Die Soße brennt auf der Zunge.
Ten sos piecze/pali w język.
Die Wunde brennt.
Rana piecze.
Er brennt eine CD.
On wypala płytę.
Ich brenne vor Neugier.
Umieram z ciekawości.
Vor Liebe brennen.
Pałać miłością.