aufhaben /czasownik: hat auf, hatte auf, hat aufgehabt/ - mieć na sobie, mieć zadane

aufhaben - mieć na sobie, mieć zadane W POWIEDZENIU:
Rosarote Brille aufhaben.
Nosić różowe okulary.
Die Kopfbedeckung aufhaben.
Mieć na sobie nakrycie głowy.
Und ich plane ein besonderes Essen – noch nicht gleich, weil ich die Zutaten erst bekomme, wenn wieder alle Läden aufhaben.
I planuję specjalny posiłek – nie od razu, bo nie zdobędę składników, dopóki wszystkie sklepy nie zostaną ponownie otwarte.