aufbringen /czasownik: bringt auf, brachte auf, hat aufgebracht/ - zdobywać, uzbierać, zbierać, otwierać, lansować, wznosić

aufbringen - zdobywać, uzbierać, zbierać W CYTACIE:
Albert Camus: Es ehrt unsere Zeit, dass sie genügend Mut aufbringt, Angst vor dem Krieg zu haben.
To zaszczyt naszych czasów, że mają dość odwagi, aby bać się wojny.

W ZDANIU:
Aufgebracht hatte die Diskussion ursprünglich Hans-Werner Sinn, Präsident des Münchener IFO-Instituts, als er einem Hinweis des ehemaligen Bundesbankpräsidenten Helmut Schlesinger nachging und früh auf die Ausfallrisiken hinwies.
Dyskusję zainicjował pierwotnie Hans-Werner Sinn, prezes monachijskiego Instytutu Ifo, który nawiązał do sugestii byłego prezesa Bundesbanku Helmuta Schlesingera i wcześnie zwrócił uwagę na ryzyko niewypłacalności.